FANDOM


Lionel Andres Messi Cuccittini ur. w 1987 w Rosario. Argentyński piłkarz, występujący głównie na pozycji napastnika w Barcelonie i reprezentacji Argentyny, której jest kapitanem. Wicemistrz świata 2014. Jest najlepszym strzelcem w historii tego klubu.

Lionel-Messi8

W wieku 21 lat Messi otrzymał nominację do Złotej Piłki i Piłkarza Roku FIFA. W 2009 roku wygrał obydwie te nagrody, a w kolejnych trzech latach sięgnął po nowo powstałą Złotą Piłkę FIFA. W 2011 roku zdobył tytuł Piłkarza Roku w Europie według UEFA. Messi to czwarty piłkarz w historii, po Johanie Cruijffie, Michelu Platinim i Marco van Bastenie, który zdobył trzy Złote Piłki, oraz drugi obok Platiniego, który uczynił to z rzędu. Z powodu niskiego wzrostu i stylu gry często porównywany jest do Diego Maradony, który sam nazwał go swoim „następcą”.

Messi zdobył sześć mistrzostw Hiszpanii i trzy razy wygrał Ligę Mistrzów. W 2012 roku zdobył pięć goli w wygranym 7:1 meczu Ligi Mistrzów z Bayerem Leverkusen i został pierwszym piłkarzem, który to uczynił. W następnym spotkaniu z Milanem strzelił dwie bramki i z 14 trafieniami na koncie wyrównał rekord rozgrywek należący do José Altafiniego. Został wówczas po raz czwarty królem strzelców Ligi Mistrzów, czym ustanowił nowy rekord. W sezonie 2011/2012 zdobył 73 gole we wszystkich \rozgrywkach, najwięcej w historii w piłki nożnej. W lidze strzelił 50 bramek i ustanowił także rekord tych rozgrywek.

W 2005 roku Messi z sześcioma golami na koncie został królem strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata. W 2006 roku został najmłodszym Argentyńczykiem, który zagrał na mistrzostwach świata, a rok później doszedł z kadrą do finału Copa América. Messi został wybrany najlepszym piłkarzem młodego pokolenia tego turnieju. W 2008 roku z reprezentacją olimpijską zdobył złoty medal na turnieju w Pekinie. 9 grudnia 2012 roku Messi strzelając 91 bramek pobił rekord strzelonych bramek w roku kalendarzowym, który należał wcześniej do Gerda Müllera, który zdobył w 1972 roku 85 bramek.

Dzieciństwo Edit

Lionel Messi urodził się 24 czerwca 1987 w Rosario w prowincji Santa Fe jako dziecko Jorge Horácio Messiego, pracownika huty oraz Celii Maríi (z domu Cuccitini), pracującej na pół etatu sprzątaczki.Rodzina od strony ojca ma korzenie włoskie skąd jeden z przodków, Angelo Messi, wyemigrował w 1883 do Argentyny.Piłkarz ma starsze rodzeństwo: braci Rodrigo i Matíasa oraz siostrę Marię Sol.Mając pięć lat, Messi zaczął grać w piłkę w lokalnym zespole Grandoli, który to prowadził jego ojciec Jorge.W 1995 roku trafił do Newell's Old Boys, klubu mającego siedzibę w Rosario, rodzinnym mieście piłkarza.W wieku 11 lat zdiagnozowano u niego karłowatość przysadkową.Występujące w argentyńskiej Primera División River Plate zainteresowało się jego pozyskaniem, jednak klubu nie było stać na leczenie, którego miesięczne koszty wynosiły 900 dolarów. Ojciec piłkarza skontaktował się ze skautami hiszpańskiej Barcelony, którzy po obserwacji gry Messiego zgodzili się opłacać koszty kuracji. Dyrektor sportowy klubu Carles Rexach zaproponował Messiemu kontrakt na serwetce, ponieważ nie miał przy sobie innego papieru. Piłkarz wraz z ojcem przeprowadził się do Hiszpanii i zaczął występować w młodzieżowych drużynach klubu.

Kariera klubowa Edit

Barcelona Edit

"Nigdy nie zapomnę tego, że to on rozpoczął moją karierę. Nie bał się na mnie postawić, mimo iż miałem szesnaście, czy siedemnaście lat."

– Messi o Franku Rijkaardzie[13]

N f c barcelona lionel messi-808208

W latach 2000–2003 Messi występował w zespołach Infantil B oraz Cadete B i A (w tym ostatnim zdobył 37 bramek w 30 meczach). W sezonie 2003/2004 pobił rekord występując w aż pięciu drużynach[14].

Rozegrał jedno spotkanie w Juvenil B. Zdobył w nim bramkę i otrzymał 

szansę gry w Juvenil A. Strzelił tam 21 goli w 14 meczach i 29 listopada

2003 roku zadebiutował w meczu Tercera División w Barcelonie C. 6 marca 2004 roku rozegrał pierwsze spotkanie w Segunda División B w barwach zespołu B. Przez cały sezon grał w obydwu tych drużynach (kolejno osiem meczów, pięć goli i pięć spotkań bez żadnej bramki)[15].
Jeszcze wcześniej, bo 16 listopada 2003 roku, w wieku 16 lat i 145 dni,
Messi zadebiutował w pierwszej drużynie Barcelony w towarzyskim meczu z
Porto[16][17].

16 października 2004 roku Messi wystąpił po raz pierwszy w Primera División, w wygranym 1:0 derbowym spotkaniu z Espanyolem[18].

W czasie występu miał 17 lat i 114 dni, stając się trzecim najmłodszym 

piłkarzem w historii klubu oraz najmłodszym, który zadebiutował w Primera División (we wrześniu 2007 roku rekord został pobity przez Bojana Krkicia)[16]. 1 maja 2005 w meczu z Albacete Balompié

Messi zdobył swojego pierwszego gola w lidze, co uczyniło go 

najmłodszym strzelcem ligowej bramki dla klubu (17 lat i 311 dni). W 2007 roku osiągnięcie to ponownie poprawił Bojan Krkić[19][20]. W tamtym sezonie Messi grał także w zespole B, dla którego zdobył 6 bramek w 17 ligowych spotkaniach.

Sezon 2005/2006 Edit

16 września, po raz drugi w ciągu trzech miesięcy, klub postanowił zmienić warunki kontraktu piłkarza – Argentyńczyk zaczął być opłacany jak pełnoprawny członek pierwszego zespołu, a samą umowę przedłużono do czerwca 2014 roku[10]. 26 września Messi uzyskał hiszpańskie obywatelstwo[21],

dzięki czemu mógł grać w Primera División. Zawodnik nie mógł wcześniej 

zagrać w lidze, gdyż Barcelona miała wyczerpany limit posiadania w drużynie zawodników spoza Unii Europejskiej. Pierwszym spotkaniem Ligi Mistrzów rozegranym na Camp Nou, w którym wziął udział, był pojedynek z Udinese[16]. Messi wchodząc na boisko otrzymał od fanów owacje, a w czasie meczu imponował spokojem oraz udaną współpracą z Ronaldinho[22].

Messi zdobył sześć bramek w siedemnastu ligowych występach, zaś w sześciu rozegranych meczach w Lidze Mistrzów strzelił jednego gola. 7 marca 2006 roku w meczu z Chelsea doznał naderwania mięśnia w prawym udzie, przez co nie mógł grać do końca sezonu[23]. Barcelona zakończyła rozgrywki zwyciężając w Primera División oraz w Lidze Mistrzów[24][25].

Sezon 2006/2007 Edit

Messi w meczu z Rangers w 2007 roku

Lionel Messi-3, 2007

Messi w sezonie 2006/2007 był podstawowym zawodnikiem Barcelony, zdobywając 14 bramek w 26 ligowych spotkaniach[26]. 12 listopada w spotkaniu z Realem Saragossa Argentyńczyk doznał kontuzji kości śródstopia, która wyeliminowała go z gry na trzy miesiące[27]. 11 marca odegrał kluczową rolę w El Clásico,

zdobywając hat-tricka, dzięki czemu grająca z jednym zawodnikiem mniej 

Barcelona zremisowała z Realem 3:3. Ostatnią bramkę Argentyńczyk zdobył w

doliczonym czasie gry[28]. Messi stał się tym samym pierwszym piłkarzem od czasu Ivána Zamorano[29] oraz pierwszym zawodnikiem Barcelony od czasu Romário, któremu udało się zdobyć trzy bramki w El Clásico.
Jest również najmłodszym piłkarzem, który zdobył bramkę w tych 

spotkaniach. Im bliżej było końca sezonu, tym Messi uzyskiwał więcej trafień – 11 z 14 ligowych goli zdobył w ostatnich 13 spotkaniach[30].

Messi na krótko przed zdobyciem gola w meczu z Getafe

Messi starał się udowodnić, że porównania do Maradony nie były przesadzone, zdobywając na przestrzeni jednego sezonu bramki podobne do najsłynniejszych trafień byłego napastnika[31]. 18 kwietnia 2007 strzelił dwie bramki w półfinałowym meczu Copa del Rey przeciwko Getafe, zaś jeden z goli przypominał bramkę Maradony w ćwierćfinałowym meczu Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii[32]. Dziennikarze sportowi wnikliwie doszukiwali się podobieństwa do gola Maradony, a hiszpańska prasa nazwała Messiego "Messidona"[33].

Przebiegł ten sam dystans co Maradona (62 metry), minął tę samą liczbę 

przeciwników (sześciu, w tym bramkarza), oddał strzał z podobnej pozycji

i celebrując bramkę również podbiegł do bocznej chorągiewki boiska[31]. Na pomeczowej konferencji, kolega z drużyny, Deco, powiedział: "Nie ma takiego drugiego jak Leo"[34]. W meczu z RCD Espanyol zdobył bramkę podobną do tej
strzelonej przez Maradonę w spotkaniu z Anglią. Messi wyskoczył do 

piłki i za pomocą ręki przerzucił piłkę nad interweniującym bramkarzem, Carlosem Kamenim[35]. Mimo powtórek zagrania i protestów piłkarzy Espanyolu, gol został uznany.

Sezon 2007/2008 Edit

Messi zdobywa bramkę na 2:1 w meczu z Sevillą na Camp Nou, 22 września 2007

W rozegranym 22 września spotkaniu z Sevillą dwukrotnie wpisał się na listę strzelców[36]. Kilka dni wcześniej strzelił gola w wygranym 3:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Lyon[37], z kolei 26 września zdobył dwie bramki w zwycięskiej potyczce (4:1) z Realem Zaragoza[38]. 27 lutego, przeciwko Valencii, Argentyńczyk rozegrał swój setny oficjalny mecz w barwach klubu[39].

Messi został nominowany do nagrody FIFPro w kategorii Napastnik[40]. W internetowym sondażu hiszpańskiej gazety Marca został wybrany najlepszym piłkarzem na świecie, uzyskując 77 procent wszystkich głosów[41]. Zdaniem felietonistów katalońskich gazet El Mundo Deportivo i Sport oraz byłego niemieckiego piłkarza, Franza Beckenbauera, Messi powinien otrzymać Złotą Piłkę[42]. Wiele piłkarskich osobistości, takich jak Ronaldinho, Samuel Eto'o, Frank Rijkaard, Bernd Schuster, Raúl, Gianluca Zambrotta, Francesco Totti, Alfredo Di Stéfano, Diego Maradona oraz Pelé przyznało, że uważają Messiego za jednego z najlepszych obecnie piłkarzy świata[43][44].

Wskutek kontuzji kości śródstopia odniesionej 4 marca w meczu Ligi Mistrzów z Celtikiem Glasgow, Argentyńczyk pauzował przez sześć tygodni. Piłkarz po raz czwarty w ciągu trzech sezonów doznał tego samego urazu[45].

Sezon 2008/2009 Edit

Messi w meczu z UD Almería

Po odejściu z klubu Ronaldinho, Messi przejął po nim numer "10" na koszulce[46]. 1 października 2008 w meczu Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck, Argentyńczyk zmienił na boisku Thierry'ego Henry'ego

i po siedmiu minutach zdołał dwukrotnie wpisać się na listę strzelców, 

dzięki czemu Barcelona, przegrywająca 0:1, zdołała ostatecznie zwyciężyć

2:1[47]. Następna ligowa potyczka przeciwko Atlético Madryt określana była mianem "przyjacielskiej rywalizacji" pomiędzy Messim i jego przyjacielem, Sergio Agüero[48]. Messi zdobył w tym meczu gola z rzutu wolnego oraz asystował przy jednej z bramek, a Barcelona wygrała spotkanie 6:1[49].
Kolejny dobry występ zaliczył w meczu z Sevillą, zdobywając dwie bramki
– jedną z woleja z odległości 23 metrów, a przy kolejnej ominął 

bramkarza i oddał strzał z ostrego kąta boiska[50]. 13 grudnia w El Clásico Barcelona zwyciężyła 2:0, a Messi zdobył drugiego gola dla zespołu[51]. Argentyńczyk został wybrany drugim piłkarzem świata podczas gali FIFA, gromadząc 678 punktów[52].

W meczu z Atlético Madryt, Messi zdobył swojego pierwszego hat-tricka w 2009, a Barcelona wygrała spotkanie 3:1[53]. Niespełna miesiąc później po wejściu na zmianę w potyczce z Racingiem Santander,

przy stanie 1:0 dla Racingu, zdobył dwie bramki, zapewniając swojej 

drużynie zwycięstwo. Strzelony przez niego drugi gol w tym meczu był zarazem 5000 bramką klubu w historii jej ligowych występów[54].

W 28 kolejce rozgrywek ligowych, piłkarz zdobył swojego 30 gola w 

sezonie (we wszystkich rozgrywkach), przyczyniając się do wygranej 6:0 nad Málagą[55]. 8 kwietnia 2009 uzyskał dwa trafienia w spotkaniu Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium, ustanawiając tym samym swój osobisty rekord dziewięciu bramek w tych rozgrywkach[56].

Dziesięć dni później, zdobywając 20 gola w sezonie, Messi zapewnił 

drużynie zwycięstwo w meczu z Getafe, dzięki czemu Barcelona utrzymała sześć punktów przewagi nad drugim w tabeli Realem Madryt[57].

Michael Carrick (z tyłu) obserwuje strzał Messiego – finał Ligi Mistrzów 2009.

Pieczętując dominację klubu w sezonie, Messi dwukrotnie wpisał się na listę strzelców w zwycięskiej 6:2 potyczce z Realem Madryt rozegranej na Santiago Bernabéu[58]; była to najwyższa porażka madryckiego klubu od 1930[59]. Po zdobyciu tych bramek, Messi podbiegł do kibiców i przed kamerami zdjął koszulkę, pokazując podkoszulek z napisem Síndrome X Fràgil (Zespół łamliwego chromosomu X), by wesprzeć dzieci cierpiące na tę dolegliwość[60]. 13 maja po raz pierwszy zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla, zdobywając bramkę i asystując przy kolejnych dwóch, prowadząc zespół do wygranej 4:1 przeciwko Athletic Bilbao[61]. 27 maja w finale Ligi Mistrzów Barcelona wygrała z Manchesterem United 2:0, a Messi strzałem głową w 70 minucie spotkania zdobył drugą bramkę[62]. Z dziewięcioma trafieniami został królem strzelców rozgrywek[62]. Barcelona sezon zakończyła triumfując w Copa del Rey, Primera División i Lidze Mistrzów[63], stając się tym samym pierwszym hiszpańskim klubem w historii, któremu udało się zdobyć potrójną koronę[64].

Sezon 2009/2010 Edit

Tę sekcję należy dopracować:

poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tej sekcji.

Messi w czasie treningu

Messi

Przed rozpoczęciem sezonu, przedłużył kontrakt z klubem do 2016 roku, stając się najwyżej opłacanym zawodnikiem w drużynie oraz w całej lidze. Messi będzie zarabiał około 9,5 miliona euro rocznie, zaś klauzula wykupu piłkarza wynosi 250 milionów[65][66]. W rozegranym 28 sierpnia meczu o Superpuchar Europy z Szachtarem Donieck asystował przy bramce Pedro, dającej drużynie zwycięstwo 1:0[67]. Po tym spotkaniu, Josep Guardiola powiedział, że Messi jest prawdopodobnie najlepszym piłkarzem jakiego kiedykolwiek widział[68]. Wcześniej zdobył dwie bramki w finale Superpucharu Hiszpanii

przyczyniając się tym samym do zwycięstwa w tych rozgrywkach. Udanie 

rozpoczął zmagania ligowe – strzelił gola w wygranym 2:0 meczu z Getafe,

zaś w spotkaniach z Atlético Madryt i Racingiem Santander zaliczył po 

dwa trafienia oraz jednej asyście. W półfinałowym meczu Klubowych Mistrzostw Świata

przeciwko Atlante FC wszedł na boisko w 55 minucie i już dwie minuty 

później, strzelił bramkę na 2:1. Był to jego pierwszy kontakt z piłką w tym spotkaniu. Barcelona ostatecznie zwyciężyła 3:1. W finale KMŚ Duma Katalonii z Messim w składzie pokonała po dogrywce Estudiantes La Plata

2:1 a Argentyńczyk strzelił gola dającego swojej drużynie tytuł 

najlepszej drużyny globu. Został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. Kilka tygodni później w meczu z Sevillą na Camp Nou (4:0) strzelił dwie bramki, zdobywając tym samym 100 gola dla FC Barcelony. Szczyt formy Argentyńczyka przypadł na marzec. Podczas kolejnych czterech meczów ligowych z Malagą, Almerią, Valencią i Saragossą strzelił 9 bramek. W przerwie pomiędzy nimi w bardzo ważnym rewanżu Ligi Mistrzów z VFB Stuttgart zdobył dwa gole. Swoją wędrówkę po Złotego Buta kontynuował w następnej fazie Champions League. Stał się bohaterem spotkania z Arsenalem,

któremu strzelił cztery bramki niwecząc tym samym marzenia Anglików o 

awansie do półfinału. Rozegrał również bardzo udane zawody w Madrycie, gdzie pognębił odwiecznego rywala zdobywając bramkę na 1:0 dla Barcelony. Messi nie pomógł jednak swojej drużynie w awansie do drugiego z rzędu finału Ligi Mistrzów. W meczach z Interem Mediolan (1:3 i 1:0) został całkowicie wyłączony z gry dzięki sprytnej taktyce José Mourinho. Mimo to został królem strzelców turnieju z ośmioma trafieniami na koncie (w tym 6 w fazie pucharowej) wyprzedzając między innymi Cristiano Ronaldo i Ivicę Olicia. Sezon 2009/2010 zakończył się dla klubu z Katalonii zwycięstwem w lidze z niesamowitą ilością 99 punktów. Messi zdołał wyrównać rekord Ronaldo z sezonu 1996/1997, kiedy to Brazylijczykowi udało się zdobyć 34 bramki. Otrzymał za to pierwszego w swojej karierze Złotego Buta.

Sezon 2010/2011 Edit

Lionel-messi-2011 2556485

21 sierpnia 2010, Messi strzelił hat-trick w swoim pierwszym meczu sezonu. Barcelona wygrała 4-0 nad Sevillą w Superpucharze Hiszpanii. Sezon ligowy rozpoczął zdobywając pierwszego gola po zaledwie 3 minutach, przeciw Racingowi Santander. 19 września 2010, Messi doznał kontuzji kostki przez nierozważną interwencję obrońcy Atletico Madryt Tomáša Ujfalusiego. Na pierwszy rzut oka obawiano się, że Messi złamał kostkę, która mogła powstrzymać gwiazdę przez co najmniej sześć miesięcy, ale po badaniach okazało się, że Argentyński gwiazdor doznał skręcenia wewnętrznych wiązadeł prawej kostki. Kiedy Messi wrócił do gry zdobył gola na 1:1 przeciwko RCD Mallorca. Potem zdobył kolejne bramki w rozgrywkach Ligi Mistrzów przeciwko København i pomógł zespołowi wygrać 2-0 na Camp Nou. Przeciwko Almerii zdobył swój drugi hat-trick w sezonie w imponującym 8-0 zwycięstwie na wyjeździe. 29 Listopada na Camp Nou Barcelona z Messim w składzie pokonała odwiecznego rywala Real Madryt 5:0. Messi w tym meczu zaliczył 2 asysty. W styczniu Lionel Messi dostał nagrodę dla najlepszego piłkarza 2010 roku (Złota Piłka). Pozostałymi kandydatami do zdobycia tej nagrody byli Xavi i Iniesta, jego klubowi koledzy. Messi był nominowany do nagrody za czwarty rok z rzędu. Tylko dwa dni po zdobyciu nagrody skompletował swojego pierwszego hat-tricka w roku i trzeci w sezonie przeciwko Real Betis. Barcelona m.in. dzięki Leo Messiemu dotarła do finału Pucharu Hiszpanii w którym ulegli 0:1 Realowi Madryt. 11 maja 2011 roku FC Barcelona zdobyła swoje kolejne Mistrzostwo Hiszpanii. 28 maja Barcelona wygrała Ligę Mistrzów. Rywalem w finale był Manchester United (3:1). Jednego z goli strzelił Messi. Lionel Messi został królem strzelców Ligi Mistrzów z 12 trafieniami. Został także wicekrólem strzelców Ligi Hiszpańskiej. W półfinale Ligi Mistrzów zdobył dwa gole na Santiago Bernabeu przeciw Realowi Madryt. Jego gole dały awans Barcelonie (0:2 w pierwszym meczu i 1:1 w drugim).

Sezon 2011/2012 Edit

Messi wraz z kolegami świętujący zdobycie Klubowego Mistrzostwa Świata 2011.

Messi w sezonie 2011/12 podczas spotkania Copa Del Rey.

Messi zaczął sezon od występu w Superpucharze Hiszpanii z FC Barceloną, w dwumeczu łącznie strzelił 3 gole i zdobył 2 asysty przeciwko Realowi Madryt (5:4) zapewniając FC Barcelonie zwycięstwo i zdobycie pierwszego trofea w tym sezonie[69]. Lionel wraz z FC Barceloną jako zwycięzca Ligi Mistrzów rozegrał spotkanie ze zwycięzcą Ligi Europejskiej, portugalskiego FC Porto, w ramach Superpucharu Europy[70]. W tym meczu Messi strzelił 1 gola po błędzie Guarína oraz asystował przy golu Cesca Fàbregasa,

który ustanowił wynik na 2:0 dla Barcelony, tym samym zapewniając 2 

trofeum klubowi. W sierpniu, w meczu Ligi Mistrzów przeciwko BATE Borysów, Messi pobił drugiego rekordzistę w historii klubu pod względem strzelonych bramek, był nim László Kubala ze 194 trafieniami, przed nim pozostał tylko César Rodríguez z 232 golami w oficjalnych meczach[70]. W kolejnym meczu ligi mistrzów przeciwko Viktroii Pilzno Leo strzelił swojego dwusetnego gola w oficjalnych rozgrywkach. Podczas finału Klubowych Mistrzostw Świata Messi strzelił 2 gole brazylijskiemu klubowi FC Santos

(4:0) zdobywając 3 trofeum dla FC Barcelony. Został również wybrany 

najlepszym zawodnikiem tego turnieju. Lionel zdobył nagrodę stworzoną w 2011 roku dla Najlepszego Piłkarza Europy, pokonując kolegę z FC Barcelony oraz zawodnika Realu Madryt Cristiano Ronaldo[71]. Wygrał również Złotą Piłkę

pokonując w głosowaniu Cristiano Ronaldo oraz Xaviego Hérnandeza, 

stając się tym samym czwartym zawodnikiem który zdobył Złota Piłkę trzy razy[72]. 19 stycznia 2011 w ligowym meczu z Valencia CF (5:1) Leo strzelił swojego dwusetnego gola w Primera Division. 7 marca w meczu z Bayernem Leverkusen

(7:1) stał się zawodnikiem który jako pierwszy w historii Ligi Mistrzów
strzelił 5 goli w jednym meczu. 20 marca strzelając hat-tricka w meczu 

ligowym przeciwko Granada CF pobił klubowy rekord 232 goli ustanowionego przez Césara Rodrígueza i stał się najlepszym strzelcem w historii FC Barcelony. 2 maja strzelając hat-tricka z Málagą pobił rekord ilości strzelonych w sezonie goli. Poprzednim rekordzistą był Gerda Müller

z 67 trafieniami, z 68 Messi stał się najlepszym strzelcem podczas 

jednego sezonu w historii Europy. 5 maja w derbach Barcelony z Espanyolem Leo strzelił 4 gole tym samym strzelając niespotykaną ilość 72 goli w jednym sezonie we wszystkich oficjalnych rozgrywkach[72].

Sezon 2012/2013 Edit

Sezon 2012/13 zaczął od porażki w superpucharze Hiszpanii z Realem Madryt 4:4 (o wygranej zdecydowała liczba bramek strzelonych na wyjeździe). Sam Messi podczas tych finałów dwa razy wpisywał się na listę strzelców. W pierwszej kolejce Primera División FC Barcelona zmierzyła się z Realem Sociedad San Sebastián. Zespół z Leo na czele wygrał 5:1, a sam Messi zaliczył dwie bramki. Ostatecznie FC Barcelona zakończyła sezon na pierwszym miejscu z dorobkiem 100 punktów. Leo z dorobkiem 46 bramek na koncie został królem strzelców i otrzymał Złotego Buta. Drugie miejsce zajął Portugalczyk Cristiano Ronaldo, który stracił do Argentyńczyka 12 bramek. W Lidze Mistrzów Barça bez problemu poradziła sobie w fazie grupowej gdzie zajęła pierwsze miejsce z dorobkiem 13 punktów. Duma Katalonii został pokonana dopiero w półfinale przez późniejszego triumfatora rozgrywek Bayern Monachium. Leo podczas całej edycji Ligi Mistrzów wpakował osiem razy piłkę do siatki, co dało mu trzecie miejsce tuż za Robertem Lewandowskim oraz Cristiano Ronaldo. W Pucharze Króla Leo strzelił cztery bramki. W całym sezonie łącznie uzyskał ich 60.

Lionel Messi - 34

Sezon 2013/2014 Edit

Sezon 2013/14 Messi po raz kolejny zaczął od dwóch występów w Superpucharze Hiszpanii, w którym drużyna FC Barcelony zmierzyła się z Atlético Madryt. Podczas dwóch spotkań Leo nie zdobył żadnej bramki. W pierwszej kolejce La Liga Duma Katalonii ograła Levante UD 7:0, a sam Leo strzelił dwie bramki i zaliczył asystę. W kolejnym spotkaniu FC Barcelona zmierzyła się z Málagą. Spotkanie zakończyło się wygraną podopiecznych trenera Gerardo Martino 1:0, ale i Leo tym razem nie strzelił bramki. Poprawił się za to w spotkaniu trzeciej kolejki Primera División z Valencią CF, gdzie tych bramek uzyskał aż trzy. Barcelona zwyciężyła nad "Nietoperzami"

3:2. Po 11 kolejkach Messi wpisywał się na listę strzelców aż osiem 

razy. W Lidze Mistrzów podczas trzech spotkań uzyskał aż 6 bramek. 10 listopada podczas ligowego meczu z Betisem

Messi musiał opuścić plac gry w 22. minucie. Lekarze zdiagnozowali u 

niego naderwanie dwugłowego mięśnia uda. W wyniku odnowienia się kontuzji lewej nogi, Messi nie mógł zagrać do końca 2013 roku. Argentyńczyk do gry powrócił 8 stycznia 2014 roku, strzelając dwa gole przeciwko Getafe w Pucharze Króla. 13 stycznia zajął 2. miejsce w plebiscycie Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza. 16 marca w meczu ligowym przeciwko Osasunie, 26-latek strzelił hat-tricka, co sprawiło, że stał się najlepszym strzelcem wszech czasów FC Barcelony z 371 bramkami na koncie (mecze towarzyskie i oficjalne).

Kariera reprezentacyjna Edit

W czerwcu 2004 zadebiutował w reprezentacji Argentyny U-20 w towarzyskim spotkaniu z rówieśnikami z Paragwaju[73].

Rok później zwyciężył z drużyną na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata 

2005 rozegranych w Holandii. Został królem strzelców i uznano go za najlepszego gracza turnieju[74].

4 sierpnia 2005 selekcjoner José Pekerman powołał Messiego do pierwszej reprezentacji. Zadebiutował w niej 17 sierpnia w spotkaniu z Węgrami; miał 18 lat i 54 dni. Został wprowadzony na boisko w 63 minucie, jednak 40 sekund później arbiter Markus Merk pokazał mu czerwoną kartkę za uderzenie łokciem węgierskiego obrońcy, Vilmosa Vanczáka. Decyzja sędziego wywołała kontrowersje, a Diego Maradona stwierdził, że arbiter postąpił zbyt pochopnie[75][76]. Messi powrócił do drużyny 3 września w przegranym 0:1 meczu z Paragwajem. Przed meczem powiedział: "Dzisiaj będzie mój prawdziwy debiut. Poprzedni mecz trwał dla mnie zbyt krótko..."[77]. Po kolejnym spotkaniu, przeciwko Peru, Pekerman nazwał Messiego "diamentem"[78].

28 marca 2009 w spotkaniu z Wenezuelą rozegranym w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata, Messi po raz pierwszy zagrał z numerem "10" na koszulce. Mecz ten był również debiutem Diega Maradony w roli selekcjonera reprezentacji. Argentyna zwyciężyła 4:0, a Messi w 25 minucie otworzył wynik spotkania[79].

Mistrzostwa Świata 2006 Edit

Kontuzja odniesiona pod koniec sezonu 2005–2006 narażała Messiego na absencję na Mistrzostwach Świata 2006. Mimo to, 15 maja piłkarz otrzymał powołanie do kadry na turniej. Zagrał również swój ostatni mecz w barwach Argentyny U-20, zaś później wystąpił w towarzyskim spotkaniu z Angolą[80][81]. W pierwszym meczu Argentyny na mistrzostwach przeciwko Wybrzeżu Kości Słoniowej, Messi wszedł na boisko z ławki rezerwowych[82]. W następnym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zastąpił w 74 minucie Maxi Rodrígueza, stając się tym samym najmłodszym reprezentantem Argentyny na mistrzostwach w historii. Asystował przy trafieniu Hernána Crespo

oraz zdobył ostatnią bramkę w wygranym 6:0 meczu, dzięki czemu został 

najmłodszym strzelcem w turnieju oraz szóstym najmłodszym zdobywcą gola w

historii Mistrzostw Świata[83]. Wystąpił w zakończonym bezbramkowym remisem spotkaniu z Holandią[84]. W kolejnym meczu z Meksykiem Messi pojawił się na murawie w 84 minucie przy stanie 1:1 i zdołał trafić do siatki, uczynił to jednak z pozycji spalonej i bramka nie została uznana[85][86], jednak drużyna zdołała w dogrywce strzelić gola dającego awans. Całe ćwierćfinałowe spotkanie z Niemcami spędził na ławce rezerwowych, a Argentyna przegrała w rzutach karnych 2:4[87].

Copa América 2007 Edit

Messi na Copa América 2007.

Messi został najmłodszym zawodnikiem powołanym na turniej. Pierwszy mecz rozegrał 29 czerwca podczas wygranej 4:1 potyczki ze Stanami Zjednoczonymi. W tym spotkaniu pokazał swoje zdolności jako rozgrywający. Wypracował sytuację, dzięki której Hernán Crespo zdobył gola oraz sam kilkakrotnie oddał celne strzały na bramkę. Został zastąpiony w 79 minucie przez Carlosa Téveza, który kilka minut później wpisał się na listę strzelców[88].

W swoim drugim spotkaniu, przeciwko Kolumbii, wywalczył rzut karny, który wykorzystał Crespo, doprowadzając tym samym do remisu 1:1. Miał również udział przy drugiej bramce Argentyny, kiedy to po faulu na nim podyktowany został rzut wolny, z którego gola zdobył Juan Roman Riquelme, podwyższając prowadzenie na 3:1. Ostatecznie mecz zakończył się zwycięstwem Argentyny 4:2, dzięki czemu zespół awansował do ćwierćfinału turnieju[89].

W trzecim meczu z Paragwajem, trener dał odpocząć Messiemu przed kolejną fazą rozgrywek. Na boisko wszedł w 64 minucie zastępując Estebana Cambiasso. W 79 minucie wypracował sytuację bramkową Javierowi Mascherano, którą ten wykorzystał[90]. W ćwierćfinale Argentyna zwyciężyła z Peru 4:0, a Messi po podaniu Riquelme zdobył jedną z bramek[91]. W półfinałowej potyczce z Meksykiem, strzelił gola lobując bramkarza Oswaldo Sancheza, przyczyniając się do wygranej zespołu 3:0[92]. W finale Argentyna przegrała z Brazylią 0:3[93].

Messi w meczu z Brazylią podczas Igrzysk Olimpijskich 2008

Igrzyska Olimpijskie 2008 Edit

Z początku Messi nie otrzymał zgody od klubu na wyjazd na Igrzyska Olimpijskie 2008[94], jednak zawodnik po odbyciu rozmowy z trenerem Josepem Guardiolą ostatecznie dostał pozwolenie na uczestnictwo w zawodach[95]. Dołączył do kadry zespołu i pierwszą bramkę zdobył w wygranym 2:1 meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej[95]. Z kolei w spotkaniu z Holandią otworzył wynik spotkania oraz asystował przy bramce Ángela Di Maríi, dzięki czemu Argentyna zwyciężyła spotkanie po dogrywce 2:1[96]. Z dobrej strony pokazał się w wygranym 3:0 meczu z Brazylią[97]. W finale Messi ponownie asystował przy trafieniu Di Maríi, dającemu zwycięstwo 1:0 nad Nigerią[98].

Mistrzostwa Świata 2010 Edit

Messi podczas przegranego ćwierćfinału z Niemcami.

Messi wystąpił w meczu otwarcia, w którym Argentyna pokonała Nigerię 1:0. Argentyńczyk miał wiele okazji do strzelenia bramki, jednak został wielokrotnie zatrzymany przez bramkarza Vincenta Enyeamę. Messi wyszedł w podstawowej jedenastce Argentyny w kolejnym meczu mistrzostw przeciwko Korei Południowej zakończonym zwycięstwem 4:1. Uczestniczył we wszystkich bramkowych akcjach zespołu, ponadto pomógł zdobyć hat-trick Gonzalowi Higuaínowi. W trzecim, ostatnim meczu grupowym Argentyna wygrała 2:0 z Grecją, a sam Messi był kapitanem drużyny oraz został wybrany "graczem meczu".

W pierwszym spotkaniu drugiej rundy, wygranym 3:1 z Meksykiem, Messi asystował przy bramce Carlosa Téveza, która jednak nie powinna zostać uznana z powodu spalonego. Argentyna zakończyła występ w mistrzostwach po przegranej z Niemcami 0:4.

Copa América 2011 Edit

Messi uczestniczył we wszystkich czterech meczach Argentyny w Copa América 2011. Nie zdobył żadnego gola, ale zaliczył asystę przy golu Gonzala Higuaína w przegranym meczu ćwierćfinałowym po rzutach karnych (w meczu 1:1) z Urugwajem. Messi trafił w serii rzutów karnych; strzelał jako pierwszy. Messi dwukrotnie został wybierany zawodnikiem meczu, kolejno z Boliwią (1:1) i Kostaryką (3:0)

Fifa World Cup 2014 Edit

Messi został wicemistrzem świata i najlepszym zawodnikiem mistrzostw.

Niemcy-argentyna-leo-messi-mats-hummels 19699229

Statystyki Edit

Klubowe Edit

Stan na 2 grudnia 2014 r.[99][100][101][102]
Sezon Klub Liga Liga[103]
Mecze Gole
2003/2004 Barcelona C Tercera 10 5
2003/2004 Barcelona B Segunda B 5 0
2004/2005 17 6
Łącznie 32 11
Sezon Klub Liga Puchar Liga Mistrzów Superpuchar Superpuchar Europy Klubowe MŚ Łącznie
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
2004/2005 FC Barcelona 7 1 0 1 0 0 1 0 0 9 1 0
2005/2006 17 6 2 2 1 0 6 1 1 0 0 0 25 8 3
2006/2007 26 14 2 2 2 1 5 1 0 2 0 0 1 0 0 0 0 0 36 17 3
2007/2008 28 10 12 3 0 0 9 6 1 40 16 13
2008/2009 31 23 11 8 6 2 12 9 5 51 38 18
2009/2010 35 34 10 3 1 0 11 8 0 1 2 0 1 0 1 2 2 0 53 47 11
2010/2011 33 31 18 7 7 3 13 12 3 2 3 0 55 53 24
2011/2012 37 50 16 7 3 4 11 14 5 2 3 2 1 1 1 2 2 1 60 73 29
2012/2013 32 46 12 5 4 0 11 8 3 2 2 0 50 60 15
2013/2014 31 28 11 6 5 3 7 8 0 2 0 0 46 41 14
2014/2015 13 10 7 0 0 0 5 7 2 18 17 9
Łącznie 290 253 101 44 29 13 91 74 20 11 10 2 3 1 2 4 4 1 443 371 139

Występy międzynarodowe Edit

Reprezentacja Argentyny
Rok Mecze Gole Asysty
2005 5 0 0
2006 7 2 2
2007 14 6 3
2008 8 2 1
2009 10 3 2
2010 10 2 2
2011 13 4 10
2012 9 12 1
2013 7 6 5
2014 13 8 2
Razem 96 45 28

Stan na 12 listopada 2014 r.[104][105][12].

Gole w reprezentacji Edit

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1. 1 marca 2006 Bazylea, Szwajcaria Chorwacja 2 – 1 2 – 3 mecz towarzyski
2. 16 czerwca 2006 Gelsenkirchen, Niemcy Serbia i Czarnogóra 6 – 0 6 – 0 Mistrzostwa Świata 2006
3.

4.

5 czerwca 2007 Barcelona, Hiszpania Algieria 3 – 2

4 – 2

4 – 3 mecz towarzyski
5. 8 lipca 2007 Barquisimeto, Wenezuela Peru 2 – 0 4 – 0 Copa América 2007
6. 11 lipca 2007 Puerto Ordaz, Wenezuela Meksyk 2 – 0 3 – 0
7. 16 października 2007 Maracaibo, Wenezuela Wenezuela 0 – 2 0 – 2 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
8. 20 listopada 2007 Bogota, Kolumbia Kolumbia 1 – 1 2 – 1
9. 4 czerwca 2008 San Diego, Stany Zjednoczone Meksyk 0 – 2 1 – 4 mecz towarzyski
10. 11 października 2008 Buenos Aires, Argentyna Urugwaj 1 – 0 2 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
11. 11 lutego 2009 Marsylia, Francja Francja 0 – 2 0 – 2 mecz towarzyski
12. 28 marca 2009 Buenos Aires, Argentyna Wenezuela 1 – 0 4 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010
13. 14 listopada 2009 Madryt, Hiszpania Hiszpania 1 – 1 1 – 2 mecz towarzyski
14. 7 września 2010 Buenos Aires, Argentyna Hiszpania 1 – 0 4 – 1
15. 17 listopada 2010 Ad-Dauha, Katar Brazylia 1 − 0 1 − 0
16. 9 lutego 2011 Genewa, Szwajcaria Portugalia 2 − 1 2 − 1
17. 20 czerwca 2011 Buenos Aires, Argentyna Albania 2 − 0 4 – 0
18. 7 października 2011 Buenos Aires, Argentyna Chile 2 − 0 4 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
19. 20 czerwca 2011 Barranquilla, Kolumbia Kolumbia 1 − 1 2 – 1
20.

21.

22.

29 lutego 2012 Berno, Szwajcaria Szwajcaria 1 – 0

2 – 1

3 – 1

3 – 1 mecz towarzyski
23. 2 czerwca 2012 Buenos Aires, Argentyna Ekwador 3 – 0 4 – 0 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
24.

25.

26.

9 czerwca 2012 East Rutherford, USA Brazylia 1 – 1

2 – 1

4 – 3

4 – 3 mecz towarzyski
27. 15 sierpnia 2012 Frankfurt, Niemcy Niemcy 2 – 0 3 – 1
28. 7 września 2012 Córdoba, Argentyna Paragwaj 3 – 1 3 – 1 kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2014
29.

30.

12 października 2012 Mendoza, Argentyna Urugwaj 1 – 0

3 – 0

3 – 0
31. 16 października 2012 Santiago, Chile Chile 1 – 0 2 – 1
32. 22 marca 2013 Buenos Aires, Argentyna Wenezuela 2 – 0 3 – 0
33.

34.

35.

15 czerwca 2013 Gwatemala, Gwatemala Gwatemala 0 - 1

0 - 3

0 - 4

0 - 4 mecz towarzyski
36.

37.

11 września 2013 Asunción, Paragwaj Paragwaj 1 – 0

4 – 1

5 – 2
38. 7 czerwca 2014 La Plata, Argentyna Słowenia 2 – 0 2 – 0 mecz towarzyski
39. 15 czerwca 2014 Rio de Janeiro, Brazylia Bośnia i Hercegowina 2 – 0 2 – 1 Mistrzostwa Świata 2014
40. 21 czerwca 2014 Belo Horizonte, Brazylia Iran 1 – 0 1 – 0
41.

42.

25 czerwca 2014 Porto Alegre, Brazylia Nigeria 1 – 0

2 – 1

3 – 2
43.

44.

14 października 2014 Hongkong, Chiny Chiny 0 – 5

0 – 7

0 – 7 mecz towarzyski
45. 12 listopada 2014 Londyn, Anglia Chorwacja 2 – 1 2 – 1 mecz towarzyski

Ostatnia aktualizacja: 14 października 2014 r.[12].

Osiągnięcia Edit

FC Barcelona Edit

  • Mistrzostwo Hiszpanii: 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013
  • Puchar Hiszpanii: 2009, 2012
  • Liga Mistrzów: 2006, 2009, 2011
  • Superpuchar Hiszpanii: 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2014
  • Superpuchar Europy: 2009, 2011
  • Klubowe Mistrzostwa Świata: 2009, 2011

Reprezentacyjne Edit

  • Wicemistrz świata: 2014
  • Wicemistrz Copa América: 2007
  • Mistrz olimpijski: 2008
  • Mistrzostwo Świata U-20: 2005

Indywidualne Edit

  • Złota Piłka: 2014
  • Złotej Piłki FIFA: 2010, 2011, 2012
  • Złota Piłka France Football: 2009
  • Europejski Złoty But: 2010, 2012, 2013
  • Bravo Award: 2007
  • Piłkarz Roku w Argentynie: 2005, 2007
  • Premio Don Balón (Najlepszy Obcokrajowiec): 2007
  • Najlepszy iberoamerykański piłkarz Primera División według EFE: 2007, 2008
  • Król strzelców Primera División: 2010, 2012, 2013
  • Król strzelców Pucharu Hiszpanii: 2009, 2011, 2014
  • Król strzelców Ligi Mistrzów: 2009, 2010, 2011, 2012
  • Król strzelców klubowych mistrzostw świata: 2011
  • Król strzelców mistrzostw świata U-20: 2005
  • Najlepszy piłkarz Primera División: 2009, 2010, 2011
  • Najlepszy piłkarz Ligi Mistrzów: 2009, 2011
  • Najlepszy piłkarz klubowych mistrzostw świata: 2009, 2011
  • Najlepszy piłkarz mistrzostw świata U-20: 2005
  • Najlepszy piłkarz UEFA: 2011
  • Najlepszy piłkarz świata według Onze Mondial: 2009
  • Najlepszy piłkarz świata według The Guardian: 2012, 2013
  • Najlepszy piłkarz świata według World Soccer Magazine: 2009, 2011, 2012
  • Najlepszy piłkarz Europy według El Pais: 2009, 2010, 2011, 2012
  • Najlepszy napastnik Ligi Mistrzów: 2009
  • Najlepszy napastnik Primera División według LFP: 2009, 2012, 2013
  • Najlepszy piłkarz Primera División według LFP: 2009, 2012, 2013
  • Najlepszy młody piłkarz Copa América: 2007
  • Wyjątkowy młody piłkarz roku według FIFPro: 2007, 2008
  • Najlepszy młody piłkarz roku według FIFPro: 2006, 2007, 2008
  • Najlepszy młody piłkarz roku według World Soccer: 2006, 2007, 2008
  • Drużyna roku według FIFPro: 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012
  • Drużyna roku według L'Équipe: 2013
  • Drużyna Roku UEFA: 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013

Rekordy Edit

  • Najwięcej goli w roku kalendarzowym: 91 goli (2012)
  • Najwięcej goli w jednym sezonie: 73 gole (sezon 2011/2012)
  • Najwięcej goli w jednym sezonie Primera División: 50 goli (sezon 2011/2012)
  • Najwięcej goli dla FC Barcelona: 371 goli
  • Najwięcej goli w El Clásico: 21 goli
  • Najwięcej goli w Superpucharze Hiszpanii: 10 goli
  • Najwięcej goli w jednym meczu Ligi Mistrzów: 5 goli
  • Najwięcej goli na wyjeździe w jednym sezonie Primera División: 24 gole
  • Najwięcej meczów na wyjeździe z golem w jednym sezonie Primera División: 15 meczów
  • Najwięcej kolejnych meczów z golem w Primera División: 21 meczów, 33 gole
  • Najmłodszy zawodnik z 200 golami w Primera División: 25 lat
  • Najlepszy strzelec w historii Primera División: 253 gole
  • Najlepszy strzelec w historii Ligi Mistrzów: 74 gole

Odznaczenia Edit

  • Medal Zasługi dla Sportu (Boliwia)[106]

Życie prywatne Edit

Leo ma dwóch starszych braci: Rodrigo i Matiasa oraz młodszą siostrę: Marię Sol. Od 2009 pozostaje w nieformalnym związku z Antonellą Roccuzzo, która podobnie jak piłkarz pochodzi z Rosario, a oboje znają się od dzieciństwa. 2 listopada 2012 w barcelońskim szpitalu USP Dexeus, który mieści się niedaleko stadionu Camp Nou urodził się ich syn Thiago.

Messi ma dwóch kuzynów, którzy zawodowo grają w piłkę nożną – Maxiego Biancucchi (obecnie występuje w paragwajskiej Olimpii Asunción) oraz Emanuela Biancucchi (obecnie występuje w paragwajskim Independiente Asunción).

Inne Edit

Messi znalazł się na okładce gry video Pro Evolution Soccer 2009 i brał udział w kampanii promującej grę. Znalazł się też na okładkach gier FIFA Street i FIFA 13[107][108]. Wspólnie z Fernando Torresem reklamuje kolejną odsłonę serii[109].Fifa 14 i Fifa15 tez jest na okładce

FIFA 15 Cover Art
Fifa-14-gamesplague-2174066

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.